Tag Archives: samoloty

Supermarine Walrus 1:200

Kartonowy mikromodel łodzi latającej z 1933 roku.

walrus4
Powstała w 1913 roku firma Supermarine miała sporo doświadczenia w projektowaniu wodnosamolotów. 2 lata wcześniej jej starannie zaprojektowana maszyna Supermarine S-6B pobiła rekord prędkości (654 km/h) i zdobyła na własność Puchar Schneidera (ustanowiony w 1912 jako trofeum w wyścigach wodnosamolotów). Od tego legendarnego płatowca wywodzi się niemniej znany Supermarine Spitfire.

walrus3
Walrus nie był samolotem rekordowym, osiągi miał znacznie niższe, ale też został zaprojektowany do znacznie skromniejszych celów. Miał być rozpoznawczym samolotem pokładowym dla krążowników i w tej roli spisywał się doskonale.
Służył w latach 1936-1944 m.in. w marynarce brytyjskiej, lotnictwie australijskim (pod oznaczeniem Seagull), nowozelandzkim, kanadyjskim i irlandzkim. Niewielkie ilości były także użytkowane np. w Argentynie, Egipcie czy Turcji (6 egz.).

walrus6
Podczas II wojny światowej Walrusy pełniły na okrętach alianckich służbę rozpoznawczą, m.in. w bitwach koło przylądka Spartivento i koło przylądka Matapan. Startowały z katapulty pokładowej.

walrus7
Po wojnie kilka samolotów było wykorzystywanych przez użytkowników cywilnych na statkach wielorybniczych (m.in. statek-przetwórnia Balaena).

walrus2
Łącznie wyprodukowano 740 egzemplarzy wszystkich wersji.
Przedstawiony mikromodel pochodzi ze strony http://fk.konradus.com/modele/modele.php i został nieznacznie zmodyfikowany przez wykonawcę 😉 – dodano złożone podwozie oraz karabiny maszynowe na stanowiskach strzeleckich. W oryginalnej wycinance brak podstawki, widoczna na zdjęciach pochodzi ze strony http://www.zioprudenzio.it/Fka_stand.html (przystosowana do skali i charakteru modelu).

walrus5

walrus1

SAAB J-35A Draken 1:60

Naddźwiękowy myśliwiec SAAB J-35 „Draken” (szw. Smok lub Latawiec) został oblatany 15 lutego 1958 roku. Jego charakterystyczną cechą jest kształt skrzydeł w postaci podwójnej delty. Skrzydło takie wykazuje dobre właściwości zarówno przy niskich jak i wysokich prędkościach.

draken_le_bourget3
Prototypy „Drakenów” były oblatywane od 15 października 1955 roku. Drugi prototyp „Drakena” stał się znany jako pierwszy samolot, który przekroczył barierę dźwięku w locie wznoszącym. Było to dość niespodziewane nawet dla jego konstruktorów, ale jednocześnie pokazało możliwości drzemiące w proponowanym układzie płatowca.

draken_le_bourget4
Model przedstawia pierwszą wersję „Drakena” J-35A, produkowaną od 1958 roku. Osiągał prędkość 1,8 M. Napęd stanowił silnik Rolls-Royce „Avon” produkowany w Szwecji na licencji jako RM 6C. Uzbrojenie stanowiły dwa działka 30 mm Aden oraz 4 rakiety Sidewinder. Po wyprodukowaniu 86 egzemplarzy wersji J-35A zastąpiono ją wersją J-35B, identyczną zewnętrznie.
Prezentowany egzemplarz obecnie znajduje się w Muzeum Lotnictwa i Kosmonautyki na Le Bourget.

Pewien mój sentyment do „Drakena” wynika też z tego, że plastikowy zestaw tego myśliwca w skali 1:100 był produkowany od lat 70′ XX wieku przez enerdowską wytwórnię VEB Plasticart i był jednym z pierwszych moich samodzielnie zbudowanych modeli.

Kartonowy model w skali 1:60 zbudowany na podstawie opracowania Christopha Stahla zamieszczonego na jego stronie http://www.hoxity.de/papercraft/index.html

draken_le_bourget2

draken_le_bourget6

draken_le_bourget5

draken_le_bourget7

draken_le_bourget1

PZL-104 „Wilga 35A” 1:40

W kwietniu 1962 oblatano czteromiejscowy wielozadaniowy górnopłat oznaczony PZL-104 „Wilga-1″. W roku 1963 w sierpniu oblatano ulepszoną wersję tego samolotu „Wilgę-2″, a następnie zbudowano kilka egzemplarzy z różnym wyposażeniem. Wyniki z badań tych maszyn pozwoliły opracować wersję „Wilga-C”.
W grudniu 1965 r. rozpoczęła loty kolejna odmiana „Wilgi” – samolot „Wilga-3″ wyposażony w gwiazdowy silnik radzieckiej konstrukcji AI-14R, o większej mocy niż poprzednio stosowane. Samoloty „Wilga-3″ produkowano seryjnie w wersji aeroklubowej i sanitarnej – dla kraju i na eksport.
W czerwcu 1967 oblatano prototyp dalszej ulepszonej wersji „Wilgi” – samolot „Wilga-35″, a następnie rozpoczęto produkcję seryjną tego samolotu w wersji aeroklubowej i dyspozycyjnej. Również i ta odmiana produkowana była dla kraju i na eksport. Produkcja trwała do 2008 roku.

pzl104wilga4
Od początku samolotem szczególnie zainteresowana była Indonezja, gdzie dostarczono 12 egz. wyprodukowanej w Polsce „Wilgi-C”. Od 1965 roku „Wilga” pod nazwą „Gelatik” oraz „Gelatik 2″ była budowana na licencji w Bandungu do 1975 roku.

pzl104wilga1
Uproszczony model „Wilgi 35A” w skali 1:40 pochodzi ze strony http://paper-replika.com. Autorem opracowania jest Julius Perdana z Indonezji. Model zawiera kilka drobnych błędów, głównie w malowaniu, jednak jest to jedyne opracowanie, na jakie natrafiłem. Ponadto prezentuje się całkiem nieźle.
Oryginalny płatowiec należał do Aeroklubu Leszczyńskiego.

pzl104wilga2

pzl104wilga6

pzl104wilga5

pzl104wilga3

pzl104wilga7

Gossamer Albatross 1:72

Gossamer Albatross, mięśniolot zbudowany przez Paula MacCready’ego, zdobył w 1979 roku drugą nagrodę Kremera. 12 czerwca tego roku przeleciał nad kanałem La Manche z Wielkiej Brytanii do Francji. Dystans blisko 36 km pokonał w czasie 2 godzin 49 minut. Nagroda wyniosła 100 tys. GBP.
galbatross9
Model w skali 1:72 pochodzi ze strony International Paper Modelers Convention http://www.ipmc-info.org/IPMC_GossamerAlbatross.pdf. Korzystałem również ze strony z planami i zdjęciami płatowca http://pictures.propdesigner.co.uk/html/gossamer_albatross.html

Materiał: karton, listewki, nici

galbatross5,

galbatross8

galbatross7

galbatross4

galbatross3

galbatross6

galbatross1

galbatross2

Albatros D-III 1:72

Samolot myśliwski „Albatros D-III” przeszedł próby we wrześniu 1916 roku. Wypadły najwyraźniej pozytywnie, myśliwiec został skierowany do produkcji i to od razu w ilości 400 sztuk – największa ilość, jaką do tej pory wymieniono w jednym zamówieniu. Na początku 1917 roku produkcję przekazano do zakładów filialnych w Pile, zaś w wytwórni macierzystej w Berlinie opracowano lżejszą i bardziej aerodynamiczną wersję płatowca „Albatros D-V”.

albatros_diii_stec2
Model przedstawia egzemplarz użytkowany w sierpniu 1918 roku przez (naówczas) oberleutnanta Stefana Steca. Samolot pochodził z licencyjnej austro-węgierskiej produkcji. Na kadłubie widoczne jest godło osobiste lotnika, który później latał w lotnictwie polskim podczas m. in. wojny polsko-bolszewickiej.
Jeszcze pozostając w służbie austro-węgierskiej  S. Stec używał również jako godła biało-czerwonej szachownicy, która 1 grudniua 1918 roku została przyjęta jako znak rozpoznawczy lotnictwa polskiego.
Stefan Stec zginął w wypadku 11 maja 1921. Na swoim koncie ma łącznie 5 pewnych zestrzelonych samolotów, co według kryteriów Ententy dawało mu tytuł asa myśliwskiego.

albatros_diii_stec6
Model w całości wykonany z kartonu w skali 1:72 na podstawie opracowania Fabrizio Prudenziati http://www.zioprudenzio.it/Fka_Alba3.html

albatros_diii_stec3

albatros_diii_stec4