Morski pocisk plot. Advanced Terrier 1:10

Rakietowy pocisk plot. RIM-2F Advanced Terrier był rozwinięciem pocisku plot. RIM-2 Terrier stanowiącego część okrętowego systemu przeciwlotniczego o tej samej nazwie. System opracowano z myślą o obronie przeciwlotniczej dużych niszczycieli, krążowników i innych jednostek pływających. Prace nad pociskiem rozpoczęto w 1945 r. Miała to być konstrukcja przejściowa, jednak wobec dużej dojrzałości bojowej w 1953 r. postanowiono rozpocząć produkcję seryjną. Ostatecznie system wszedł do służby w 1956 roku. RIM-2F Advanced Terrier uzyskał status operacyjny w 1963 roku.

advterrier1
Pocisk był dwustopniową rakietą napędzaną stałym materiałem pędnym w obu stopniach. Ładunek bojowy mógł być konwencjonalny lub atomowy. Kierowanie rakietą było kombinowane i składało się z dwóch etapów. Na początku toru lotu rakieta kierowana była zdalnie, a następnie włączał się układ samonaprowadzania typu aktywnego.

advterrier2

Podobnie jak rakiety Terrier w celu zwiększenia szybkostrzelności pociski Advanced Terrier wystrzeliwano z podwójnych wyrzutni. Były większe od swoich poprzedników, toteż stanowiły uzbrojenie krążowników. Miały większy zasięg i pułap, a także większą prędkość. Na niszczycielach stosowano znacznie mniejsze jednostopniowe pociski plot. RIM-24 Tartar, które powstały na bazie pocisków Advanced Terrier.

advterrier6
Dane techniczne: długość – 9 m; rozpiętość skrzydeł – 0,51 m; średnica II stopnia – 0,305 m; ciężar całkowity – 2200 kG; prędkość maksymalna – 3600 km/h; pułap – 27 km; zasięg – 37 km.

advterrier5

Prezentowany model jest moim własnym opracowaniem na podstawie planów autorstwa Krzysztofa Rukuszewicza zamieszczonych  w „Modelarzu” 4/1973. Model można pobrać za darmo tu. Wszelkie uwagi mile widziane.

advterrier7

advterrier3

advterrier4

 

Gwiezdny Niszczyciel (Star Destroyer) typu Imperial ok. 1:9000

W uniwersum Gwiezdnych Wojen Niszczyciele Imperial-I i Imperial-II stanowiły podstawową siłę uderzeniową Marynarki Imperialnej. Zaprojektowane po Wojnach Klonów wkrótce po proklamowaniu Imperium były najsilniejszymi budowanymi seryjnie jednostkami bojowymi w całej Galaktyce. Pojedynczy Niszczyciel był w stanie pokonać siły wystawione przez każdy pojedynczy układ planetarny.

stardestr1w
Według albumu „Gwiezdne wojny: Niesamowite przekroje” (Egmont, 2000) długość Niszczyciela wynosiła 1600 metrów, zaś wysokość 450 metrów. Uzbrojenie stanowiło prawie 150 dział jonowych i turbolaserów. Załoga liczyła ponad 37 tys. osób oraz blisko 10 tys. żołnierzy.

stardestr3w
Gwiezdny Niszczyciel był nie tylko kosmiczną fortecą, ale również nosicielem różnorakich środków uzbrojenia. Każdy z nich posiadał na pokładzie własne myśliwce TIE (ok. 70), częstokroć również bombowce TIE Bomber (zazwyczaj 12) oraz pewną liczbę promów i transportowców. Dodatkowo na Niszczycielu stacjonowała dywizja szturmowców oraz ciężki sprzęt (maszyny kroczące AT-AT i AT-ST).

stardestr2w
Mimo swej potęgi, Gwiezdne Niszczyciele, począwszy od Bitwy o Endor były zdobywane i wykorzystywane przez siły Rebeliantów.

stardestr4w
Mikromodel Gwiezdnego Niszczyciela w orientacyjnej skali 1:9000 został opracowany przez Rolanda Havrana (http://www.prmodels.webnode.cz, http://www.facebook.com/rawenart, http://www.facebook.com/mikroprmodels). Siatki modelu dostępne są bezpłatnie pod adresem https://www.facebook.com/media/set/?set=a.915587355197947.1073741846.108137459276278

stardestr7w

stardestr8w

stardestr5w

stardestr6w

stardestr0w

stardestr9w

Szpital polowy/baza wojskowa (Czechy) 1:250

Uzupełnieniem i jednocześnie rozwinięciem tematu czeskiego wyposażenia wojskowego z poprzedniej notki są dwa zestawy: szpitala polowego i fragmentu bazy wojskowej.
Szpital polowy składa się z 14 różnych namiotów tworzących główny korpus szpitala, 9 kontenerów ze specjalistycznym wyposażeniem oraz 1 transportowego, centrum dowodzenia i komunikacji oraz wieżyczki strażniczej. Ponadto w skład zestawu wchodzą pojazdy sanitarne, transportowe i ochrony.

polninemoc1

Wśród pojazdów znalazły się m. in. ciężarówki Tatra 815 i 810, terenowe Humvee, Iveco LMV, Landrovery w różnych wersjach, mobilny gabinet dentystyczny LIAZ 100 Mobident i transporter OT-64 czyli SKOT w wersji sanitarnej.

polninemoc2

W wyposażeniu szpitala szczególnie ważną rolę pełnią kontenery z rozmaitym wyposażeniem. Są to jedna duża (z wysuwanymi bocznymi modułami) i trzy mniejsze sale operacyjne, sala przygotowawcza, pomieszczenie do sterylizacji, pomieszczenie do dezynfekcji, magazyn leków i narzędzi oraz rentgen.

polninemoc3

Makieta bazy wojskowej składa się z wartowni, pomieszczeń załogi, garażu, magazynu, warsztatu i wieży strażniczej.

vojzaklad1

W skład zestawu wchodzą też oczywiście pojazdy. Są to ciężarówki Tatra 815 i 805 oraz 813 Kolos z platformą P50N, Praga V3S (jedna w w wersji sanitarnej) oraz samochody terenowe UAZ 469, Landrover 90 i 110 (żandarmeria wojskowa). Pojazdy bojowe reprezentują transporter opancerzony OT-62 TOPAS i samochód rozpoznawczy BRDM. Dodatkowo znalazły się tu dwa kontenery – sanitarny i magazynowy.

vojzaklad4
vojzaklad3

Oba zestawy pochodzą ze strony http://prmodels.webnode.cz, gdzie są dostępne bezpłatnie.
Szpital polowy http://prmodels.webnode.cz/products/field-hospital-of-army-of-czech-republic-made-by-rawen-and-michal-tichy-/
Baza wojskowa http://prmodels.webnode.cz/products/military-base-of-acr-made-by-rawen-and-michal-tichy/

Mikromodele współczesnych pojazdów armii Republiki Czeskiej 1:250

Małe jest piękne, szczególnie gdy go dużo… 56 mikromodeli w skali 1:250 pojazdów współczesnej armii czeskiej (plus jako bonus 10 słowackich) tworzy całkiem interesujący zestaw udostępniony przez nieocenione PRModels czyli Rolanda Havrana i Michala Tichého. Należy jedynie pamiętać, że podstawowy zestaw został w moim wypadku uzupełniony o kilka maszyn z zestawu szpitala polowego, przede wszystkim z uwagi na różnice w malowaniu.

milvehczech1

Trochę może wbrew oczekiwaniom, pojazdy pola walki stanowią tylko 1/3 ogólnej liczby modeli. Większość to pojazdy zaplecza i pomocnicze: ciężarówki, samochody terenowe, pojazdy sanitarne i specjalistyczne. Oczywiście, są to modele uproszczone, głównie z powodu skali, jednak zachowują czytelność sylwetki i dają całkiem dobry obraz wyposażenia czeskich sił zbrojnych.

milvehczech2

Kolejna część zestawu:

milvehczech3

Ciężarówki i pojazdy terenowe. Są tu obecne różne odmiany samochodów Tatra 815, 810 i 805, Pragi V3S oraz Tatra 813 Kolos (z przyczepą), a dodatkowo słowacki Aktis 11 MW. Terenówki to głównie Landrovery różnych typów, Uaz 469 oraz dwa słowackie Mercedesy G Klasse.

milvehczech6

Pojazdy sanitarne, medyczne i specjalistyczne, takie jak cysterna z wodą pitną, mobilna pracownia topograficzna, pojazd dekontaminacyjny czy pracownia pirotechniczna.

milvehczech4

Pojazdy bojowe czyli transportery opancerzone, wyrzutnie rakietowe, samobieżna armatohaubica Dana, czołg T-72M4, pojazdy rozpoznawcze i specjalnego przeznaczenia.

milvehczech5

Zestaw pochodzi ze strony http://prmodels.webnode.cz i jest dostępny do bezpłatnego ściągnięcia pod adresem http://prmodels.webnode.cz/products/military-vehicles-acr-made-by-rawen-and-michal-tichy/

Fokker Dr I 1:33 (Josef Jacobs)

Josef Jacobs (1894-1978) był jednym z najsłynniejszych asów myśliwskich I wojny światowej. Z 48 zwycięstwami powietrznymi (w tym 5 zestrzelonych balonów) zajął (wraz z Wernerem Vossem) czwartą pozycję wśród asów Cesarstwa Niemieckiego.

fokjacobs9
Lataniem zainteresował się jeszcze przed wojną i już w 1912 ukończył kurs pilotażu. Po wybuchu wojny wstępuje do cesarskiego lotnictwa, początkowo wykonując loty obserwacyjne i zwiadowcze, później także bombardujące. Pod koniec 1915 roku zostaje przeniesiony do lotnictwa myśliwskiego, które naówczas zaczęło się rozwijać jako samodzielny rodzaj sił powietrznych. Prawdopodobnie już 1 lutego następnego roku odniósł pierwsze zwycięstwo, zestrzeliwując francuskiego Caudrona, jednak brak było świadków walki. Pierwszym oficjalnie uznanym zwycięstwem Jacobsa było zniszczenie balonu obserwacyjnego 22 marca. Jednocześnie pełnił rolę instruktora lotniczego.

fokjacobs3
Do sierpnia 1917 roku latał w 22 Saksońskiej Eskadrze Myśliwskiej (Jasta 22). Po śmierci swojego przyjaciela, będącego dowódcą eskadry, poprosił o przeniesienie i od sierpnia został dowódcą Jasta 7, w której latał do końca wojny.
Na Fokkerze Dr I (historia płatowca http://mojeminiatury.waw.pl/fokker-dr-i-172/) zaczął latać w styczniu 1918 roku. Z miejsca stał się gorącym zwolennikiem tego myśliwca. Wzorując się na von Richthofenie, maluje samolot na jednolity kolor, jednak, dla odróżnienia od „Czerwonego Barona” wybrał czarną barwę. Wkrótce zyskuje wśród alianckich pilotów przydomek „Czarnego Diabła”. Po odniesieniu 24 zwycięstw 18 lipca 1918 zostaje odznaczony orderem Pour la Mérite. Na czarnym trójpłatowcu lata do końca wojny.

fokjacobs7
Po wojnie do 1919 roku uczestniczy w walkach z bolszewikami na terenach państw bałtyckich. W 1921 przyjmuje ofertę władz tureckich i na kilka lat szkoli tamtejszych pilotów. Do Niemiec wraca w połowie lat 20. Po dojściu nazistów do władzy odmawia współpracy z nimi i trafia do więzienia, skąd wyszedł po osobistej interwencji Goeringa. Dzięki jego poparciu, mimo odnowy wstąpienia do NSDAP, prowadzi własną firmę lotniczą. II wojnę światową spędził w Holandii, gdzie przeniósł się przed jej wybuchem. Po inwazji niemieckiej ukrywał się pod przybranym nazwiskiem. Do Niemiec wrócił w 1945 roku. Zmarł w Monachium 29 lipca 1978 roku jako ostatni żyjący kawaler orderu Pour la Mérite.

fokjacobs8
Prezentowany model przedstawia malowanie samolotu Jacobsa z października 1918 roku. Zbudowany został na podstawie opracowania Wiesława Bączkowskiego z „Małego Modelarza” nr 12/1972 ze zmienionym przez mnie malowaniem (oryginalnie w „MM” został zamieszczony samolot Manfreda von Richthofena). Wydawnictwo dostępne jest jako skany na płycie CD w redakcji „Małego Modelarza”.
Niestety, podobnie jak S.E.5a z tego samego numeru, opracowanie zawiera liczne błędy i uproszczenia, szczególnie, jeżeli chodzi o sylwetkę płatowca. Starałem się je poprawić, nie wszystko jednak było możliwe. Cóż, takie były czasy i standardy. Trzeba wybaczyć.

fokjacobs5

fokjacobs4

fokjacobs2

fokjacobs6

fokjacobs10

Oba modele – Fokker Dr I i S.E.5a  z „Małego Modelarze” 12/1972 w pozorowanej walce powietrznej :)